سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
صبا
صفحه اصلی پیام‌رسان پارسی بلاگ پست الکترونیک درباره اوقات شرعی

95/4/5
1:26 ع

چندان بنالم ناله‌ها چندان برآرم رنگ‌ها

تا برکنم از آینه هر منکری من زنگ‌ها

بر مرکب عشق تو دل می‌راند و این مرکبش

در هر قدم می‌بگذرد زان سوی جان فرسنگ‌ها

بنما تو لعل روشنت بر کوری هر ظلمتی

تا بر سر سنگین دلان از عرش بارد سنگ‌ها

با این چنین تابانیت دانی چرا منکر شدند

کاین دولت و اقبال را باشد از ایشان ننگ‌ها

گر نی که کورندی چنین آخر بدیدندی چنان

آن سو هزاران جان ز مه چون اختران آونگ‌ها

چون از نشاط نور تو کوران همی بینا شوند

تا از خوشی راه تو رهوار گردد لنگ‌ها

اما چو اندر راه تو ناگاه بیخود می‌شود

هر عقل زیرا رسته شد در سبزه زارت بنگ‌ها

زین رو همی‌بینم کسان نالان چو نی وز دل تهی

زین رو دو صد سرو روان خم شد ز غم چون چنگ‌ها

زین رو هزاران کاروان بشکسته شد از ره روان

زین ره بسی کشتی پر بشکسته شد بر گنگ‌ها

اشکستگان را جان‌ها بستست بر اومید تو

تا دانش بی‌حد تو پیدا کند فرهنگ‌ها

تا قهر را برهم زند آن لطف اندر لطف تو

تا صلح گیرد هر طرف تا محو گردد جنگ‌ها

تا جستنی نوعی دگر ره رفتنی طرزی دگر

پیدا شود در هر جگر در سلسله آهنگ‌ها

وز دعوت جذب خوشی آن شمس تبریزی شود

هر ذره انگیزنده‌ای هر موی چون سرهنگ‌ها


  

95/4/5
1:24 ع

یک دوبیتی ، مثنوی و ترجیع بند  جدید عید نوروز

اندر دل من مها دل‌ افروز توئی

یاران هستند لیک دلسوز توئی

شادند جهانیان به نوروز و به عید

عید من و نوروز من امروز توئی

مولانا

  ادامه مطلب...

  

95/1/7
11:5 ص

رباعیات خیام جدید 95

هر چند که رنگ و روی زیباست مرا

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

معلوم نشد که در طربخانه خاک

نقاش ازل بهر چه آراست مرا

 

 

 

چون عهده نمی شود کسی فردا را

حـالی خوش دار این دل پر سودا را

می نوش به ماهتاب ای ماه که ما

بـسیار بـــگردد و نــیـابد ما را

 

 

 

چون در گذرم به باده شویید مرا

تلقین ز شراب ناب گویید مرا

خواهید به روز حشر یابید مرا

از خاک در میکده جویید مرا

 

 

بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ

وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ

شـمع طـربم ولی چـو بنـشستم هیچ

من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ

 

"درد گنگ" (هوشنگ ابتهاج)

 

 

 

نمی دانم چه می خواهم بگویم 
زبانم در دهان باز بسته ست 
در تنگ قفس باز است و افسوس

که بال مرغ آوازم شکسته ست

 

نمی دانم چه می خواهم بگویم 
غمی در استخوانم می گدازد 
خیال ناشناسی آشنا رنگ

گهی می سوزدم گه می نوازد

 

گهی در خاطرم می جوشد این وهم 
ز رنگ آمیزی غمهای انبوه
که در رگهام جای خون روان است

سیه داروی زهرآگین اندوه

 

فغانی گرم وخون آلود و پردرد 
فرو می پیچیدم در سینه تنگ 
چو فریاد یکی دیوانه گنگ

که می کوبد سر شوریده بر سنگ

 

سرشکی تلخ و شور از چشمه دل 
نهان در سینه می جوشد شب و روز 
چنان مار گرفتاری که ریزد

شرنگ خشمش از نیش جگر سوز

 

پریشان سایه ای آشفته آهنگ
ز مغزم می تراود گیج و گمراه 
چو روح خوابگردی مات و مدهوش

که بی سامان به ره افتد شبانگاه

 

درون سینه ام دردی ست خونبار
که همچون گریه می گیرد گلویم

غمی ‌افتاده دردی گریه آلود

نمی دانم چه می خواهم بگویم 


هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه (


  

94/12/13
1:38 ع

شعری پر از عشق! جدید

عشـق یعنـی...!

عشق یعنی مستی و دیوانگی


عشق یعنی با جهان بیگانگی


عشق یعنی شب نخفتن تا سحر


عشق یعنی سجده با چشمان تر


عشق یعنی سر به دار آویختن


عشق یعنی اشک حسرت ریختن


  عشق یعنی درجهان رسوا شدن


عشق یعنی سُست و بی پروا شدن


عشق یعنی سوختن با ساختن


عشق یعنی زندگی را باختن



عشق یعنی انتظار و انتظار


عشق یعنی هرچه بینی عکس یار


عشق یعنی دیده بر در دوختن


عشق یعنی در فراقش سوختن


عشق یعنی بازی السا لحظه های التهاب


عشق یعنی لحظه های ناب ناب


عشق یعنیبا پرستو پر زدن


عشق یعنی آب بر آذر زدن

زیباترین شعر عاشقانه


عشق یعنی، سوز نَی، آه شبان


عشق یعنی معنی رنگین کمان


عشق یعنی شاعری دل سوخته


عشق یعنی آتشی افروخته


عشق یعنی با گلی گفتن سخن


عشق یعنی بازی اندروید خون لاله بر چمن


عشق یعنی شعله بر خرمن زدن


عشق یعنی رسم دل بر هم زدن


عشق یعنی یک تیمم,یک نماز


عشق یعنی عالمی راز و نیاز

 

منبع: وبلاگ عاشقانه دختری از افغانستان


 

:: موضوعات مرتبط: عاشقانه های کوتاه، اشعار طلایی، اشعار ناب، زیباترین شعرهای عاشقانه، شعر عاشقانه 
:: کلید واژه های این مطلب: عشق, عشق یعنی, معنی عشق, مفهوم عشق, اشعار زیبا


  

94/11/27
7:10 ع

غم دل با که تواند که بگوید خواجو  جدید

ورطه? پر خطر عشق ترا ساحل نیست

                                    راه پر آفت سودای ترا منزل نیست

 

                                                           گر شوم کشته بدانید که در مذهب عشق

 

                                                                                    خونبهای من دلسوخته بر قاتل نیست

 

            نشود فرقت صوری سبب منع وصال

 

                          زانکه در عالم معنی دو جهان حائل نیست

 

                                                             میل خوبان نه من بی سر و پا دارم و بس

 

                                                                                  کیست آنکو برخ سرو قدان مایل نیست

 

              هیچ سائل ز درت باز نگردد محروم

 

                         گرچه در کوی بازی دخترانه تو جز خون جگر سائل نیست

 

                                                           چه دهم شرح جمال تو که در معنی حسن

 

                                                                               آیتی نیست که در شان رخت نازل نیست

 

               بنده از بندگیت خلعت شاهی یابد

 

                                 که غلامی که قبولت نبود مقبل نیست

 

                                                                      هیچ کامی ز دهان تو نکردم حاصل

 

                                                                                 چکنم کز تو مرا یک سر مو حاصل نیست

 

         چه نصیحت کنی ای غافل نادان که مرا

 

                                  پند عاقل نکند سود چو دل قابل نیست

 

                                                                       اگرت عقل بود منکر مجنون نشوی

 

                                                                                     کانکه دیوانه لیلی نشود عاقل نیست

 

                       غم دل با که تواند که بگوید خواجو

 

                                                                  مگر آنکس که غمی دارد و او را دل نیست


برچسب‌ها: خواجوی کرمانی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ


  

94/11/27
7:10 ع

دلم برآتش عشقت بسوخت همچو سپند  جدید

کدام دل که گرفتار و پای بند تو نیست

                                  کدام صید که در آرزوی بند تو نیست

 

                                                              نه من به بند کمند تو پای بندم و بس

 

                                                                               کسی بشهر نیامد که شهر بند تو نیست

 

          ترا بقید چه حاجت که صید وحشی را

 

                              بهیچ روی خلاص از خم کمند تو نیست

 

                                                               ضرورتست که پیش تو پنجه نگشایم

 

                                                                                        مرا که قوت بازوی زورمند تو نیست

 

                 گرم گزند رسانی بضرب تیغ فراق

 

                          مکن که بیشم از این طاقت گزند تو نیست

 

                                                    چو سروم از دو جهان گر چه دست کوتاهست

 

                                                                                   ولی شکیبم از آن قامت بلند تو نیست

 

      دلم برآتش عشقت بسوخت همچو سپند

 

                           بیا که صبرم از آنخال چون سپند تو نیست

 

                                                              عجب ز عقل تو دارم که می‌دهی پندم

 

                                                                           خموش باش که این لحظه وقت پند تو نیست

 

           ز شور بختی خواجوست اینکه چون فرهاد

 

                                                              نصیبش از لب شیرین همچو قند تو نیست


برچسب‌ها: خواجوی کرمانی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ

آرشیو

  

94/11/27
7:9 ع

هر کرا سودای لیلی نیست مجنون آنکسست  جدید

شمع ما شمعیست کو منظور هر پروانه نیست

                                                                    گنج ما گنجیست کو در کنج هر ویرانه نیست

 

           هر کرا سودای لیلی نیست مجنون آنکسست

 

                                                                      ورنه مجنون را چو نیکو بنگری دیوانه نیست

 

               چشم صورت بین نبیند روی معنی را بخواب

 

                                                                  زانکه در هر کان درو در هر صدف دردانه نیست

 

             حاجیانرا کعبه بتخانه‌ست و ایشان بت پرست

 

                                                                        ور بینی در حقیقت کعبه جز بتخانه نیست

 

                      مرغ وحشی گر ببوی دانه در دام اوفتد

 

                                                                  تا چه مرغم زانکه دامی در رهم جز دانه نیست

 

               هر کرا بینی در اینجا مسکن و کاشانه است

 

                                                                 جای ما جائیست کانجا مسکن و کاشانه نیست

 

                  گر سر شه مات داری پیش اسبش رخ بنه

 

                                                                     کانگه پیش شه دم از فرزین زند فرزانه نیست

 

                        گفتمش پروای درویشان نمی‌باشد ترا

 

                                                                     گفت ازین بگذر که اینها هیچ درویشانه نیست

 

                گر چه باشد در ره جانانه جسم و جان حجاب

 

                                                                          جان خواجو جز حریم حضرت جانانه نیست


برچسب‌ها: خواجوی کرمانی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ


  

94/11/27
6:22 ع

باز آی که با هم نفسی خوش بنشینیم  جدید

مشنو که مرا با لب لعلت هوسی نیست

                                                              کاندر شکرستان شکری بی مگسی نیست

 

          کس نیست که در دل غم عشق تو ندارد

 

                                                         کانرا که غم عشق کسی نیست کسی نیست

 

           باز آی که با هم نفسی خوش بنشینیم

 

                                                                  کز عمر کنون حاصل ما جز نفسی نیست

 

            تنها نه مرا با رخ و زلفت هوسی هست

 

                                                          کامروز کسی نیست که صاحب هوسی نیست

 

               شب نیست که فریاد بگردون نرسانم

 

                                                                   لیکن چه توان کرد که فریاد رسی نیست

 

                   برطرف چمن ناله‌اش آن سوز ندارد

 

                                                                     هر بلبل دلسوخته کاندر قفسی نیست

 

                      از قافله? عشق به جز ناله? خواجو

 

                                                                      در وادی هجران تو بانگ جرسی نیست


برچسب‌ها: خواجوی کرمانی, هر شب یک قطعه, از زیباترین اشعار, از بهترین قطعات, از شاعران بزرگ


  

ترجمه از وردپرس به پارسی بلاگ توسط تیم پارسی بلاگ